Parvovirus B19 (B19)

Etkenler

Parvovirus B19 (B19), Parvoviridae ailesine ait Eritrovirüs (kırmızı kan hücreleri prekürsörünü yakabilme özelliklerine bağlı olarak) sınıfına dahildir. Parvoviridae ailesine ait tek insan-patolojik virus özelliğine sahiptir. Zarfsız, tek-sarmalı linear DNA genomuna ve yaklaşık 22-24 nm çapında İkozahedral şekilli viral partiküllü iki protein sahiptir. Düşük DNA içeriği ve yağdan zarfa sahi olmaması ile yüksek sıcaklık ,radyason ve deterjanlara karşı dirençlidir. [1], [2]

Epidemiyoloji

B19 insanlarda yıl boyunca sık sık gözüken yaygın bir enfeksiyondur. Enfeksiyonun başlangıcı, genellikle ilkbahar ve yaz aylarında, 15 yaş civarındaki çocukların yaklaşık yarısında tespit edilebilir IgG ile kendini göstermektedir. Yetişkinlik dönemi boyuncada görülmekte olup yaşlı nüfusunda %80’inde seropozitiftir. Çocuk doğurma yaşlarındaki kadınlarda, yıllık serokonversiyon oranı %1,5 olarak hesaplanmıştır. Amerika, Fransa, Almanya, Japonya benzer istatistiklere sahip iken, Brazilya ve Afrika kıtasında yaygınlık oranı artmaktadır. [3]


Bulaşma Yolları

Başlıca bulaşama yolu solunum ve kan yoludur. Anneden fetusa plasenta aracılığıyla geçebilir. Eritrosit hücrelerinde çoğalarak enfekte ederler. 4-14 gün arasında değişen inkübasyon süresine sahiptir.  Hastalığın ilk haftasında virüs konak canlının kanında yayılır. Daha sonra  ateş, mide bulantısı, rinore, kemik iliğindeki erişkin kök hücrelerin yıkımı gibi semptomlar ortaya çıkmakta ve semptomlar kaybolduğunda yanaklarda kaşıntılar oluşur, serumda  immunoglobulin (IgM) meydana gelmektedir.  Viremi döneminde ve semptomlar öncesinde bulaşma yüksek orandadır ve semptomlar kayboluncaya kadar devam etmektedır. Kızarıklıkların oluşması ile enfeksiyon bulaşıcı özelliğini yitirmektedir. [4]

Tanı

B19 tespiti nükleik asit hibridizasyon yöntemleri ile yapılmaktadır. Kemik iliği ve diğer hücrelerdeki B19 tespitinde genel olarak dot-blot ve in situ hibridizasyon yöntemleri kullanılmaktadır. Sağlıklı immunokompetent bireylerde, enfeksiyon immunoglobulin (IgM) tespitine dayanan blot hibridizasyon yöntemi ile 2 ile 4 gün içerisnde tespit edilebilir.RIA ve ELISA tekniklerinde antikorlar enfeksiyonun yaklaşık 3-5 günü içerinde tespit edilebilir ve 2-3 ay kadar bir dönemde tespit edilebilir oalrak kalmaktadır. Bu teknikler kolay ve hızlı olmalarına rağmen kritik dezavantajlara sebep olurlar. Antikorların çapraz etkileşimi ve rheumatoid faktörü yanlış-pozitif sonuçlar doğurmaktadır. Ayrıca immun-bağışıklık yetmezi olan hastalarda antikor tespitine dayanan bu tekniklerin kullanılması geçersiz olup B19 antijen ve nükleik asit testlerinin kullanılmasını gerekli kılmaktadır.
PCR teknolojisinin kullanılması hem antikor testlerinin dezavantajlarının aşar hemde yüksek analitik hasaslıkta daha pratik ve güvenilir bir çözüm sunmaktadır. [5]


KAYNAKLAR

1) Heegaard E D, Brown K E (2002)  Human Parvovirus B19. Clinical Microbiology Reviews 15(3): 485-505.
2) Sabella C, Goldfarb J (1999) Parvovirus B19 ınfections. American Family Physician 60:1455-60.
3) Servey JT, Reamy BV, Hodge J (February 2007). "Clinical presentations of parvovirus B19 infection".AmFam Physician 75 (3): 373–6. PMID 17304869.Retrieved 2009-11-06. PMID 17304869
4) Pattison JR, Patou G (1996). Parvoviruses. In: Barron's Medical Microbiology (Barron S et al., eds.) (4th ed.). Univ of Texas Medical Branch. ISBN 0-9631172-1-1.
5) Alfred S. Evans  Richard A. Kaslow ,Viral Infections of Humans: Epidemiology and Control, Springer; 4th edition (January 15, 1997)